Hoe voorkom je première-paniek?

Je werkt naar een muziekvoorstelling toe. De première komt snel dichterbij en je wilt je partijen goed kennen. Hoewel je op tijd begonnen bent met repeteren, krijg je in de laatste voorbereidende weken toch het gevoel dat je nog niet alles onder de knie hebt.

Onder invloed van de spanning voor de première, las je extra repetities in. Er moet meer gerepeteerd worden. Maar daardoor neemt de spanning alleen maar meer toe. Je versterkt daarmee het gevoel dat je er niet klaar voor bent. Waarom komt nu toch alles op het laatste moment aan? Je was toch op tijd begonnen?

Om op het eind van een voorstellingstraject meer rust te ervaren, moet je continu slim en efficiënt repeteren.

Hoe efficiënter je de repetities inricht, hoe meer vertrouwen je in de eindfase zult ervaren. Omdat je voelt dat je er helemaal klaar voor bent.

Efficiënt repeteren: hoe doe je dat?

Geef elkaar (of jezelf) feedback op een manier die het creatieve proces op gang houdt: gebruik de I like-I wish-methode.

Hoe werkt de I like-I wish-methode?

Ik geef een voorbeeld van hoe het werkt aan de hand van een koorproject, maar je kunt het op elk realisatietraject toepassen:

Eén van de belangrijkste doelen van een koorproject, is om te zorgen dat de koorleden alle liedjes op tijd onder de knie hebben. Zodat ze straks vol vertrouwen op het podium staan. Door de I like-I wish-methode te gebruiken, zetten we in korte tijd grote stappen. In de praktijk ziet dat er zo uit:

Tijdens de repetitie repeteren we een stukje van een liedje. Voordat we overgaan naar een ander liedje, noteer ik stelselmatig wat me goed beviel (I like) en wat ik nog zou wensen (I wish) bij dit liedje.  Ik gebruik daarvoor mijn zelf ontworpen I like-I wish-formuliertje, maar een schriftje werkt ook. Bijvoorbeeld:

  • I like: de concentratie van de koorleden en dat ze maat 5 t/m 24 al foutloos kunnen zingen.
  • I wish: dat we volgende week verder gaan met maat 25 t/m 40 en dat de koorleden maat 5 t/m 24 pianissimo zingen.

Oké, en dan?

De daaropvolgende repetitie pak ik m’n I like-I wish-formuliertje er weer bij. Ik begin met het goede nieuws: wat me de vorige keer goed bevallen is (I like). Het geheugen van alle koorleden wordt weer even opgefrist en het geeft een goed gevoel om te starten bij wat al goed ging. Daarna gaan we direct verder met het I wish-gedeelte. We besteden dus verder geen tijd aan wat de vorige keer al goed ging.

Klinkt simpel. Waarom werkt dit zo goed?

Omdat het elk creatieproces stevig op gang houdt. Je besteedt je tijd efficiënt aan de zaken die tijd nodig hebben om te groeien. Dat houdt de voortgang er flink in! Dat wat niet goed gaat, wordt volledig buiten beschouwing gelaten. Je weet precies waar je je mee bezig moet houden om zo hoog mogelijk te eindigen. Mensen krijgen er goeie zin van, zien hoe ver ze al zijn en zijn gemotiveerd om telkens opnieuw de volgende stap te zetten. Het vertrouwen groeit.

Waar kun je de methode zoal voor gebruiken?

Ik gebruik ‘m op allerlei manieren: om ideeën uit te werken tot concepten, om mezelf op gang te houden als ik een liedje schrijf, om wekelijks gefocust te kunnen repeteren met een koor, etc. Het werkt voor alle creatieve processen.

De I like-I wish-methode is mijn eigen variant op de nog uitgebreidere I like-I wish-What if-methode van d.school – Institute of Design, Stanford. Je leest erover in het fantastische boek Creative Confidence – Unleashing the creative potential within us all.

Ik laat de What-if stap achterwege, omdat ik geloof dat we betere oplossingen bedenken als we ons onderbewuste even de tijd geven om er over na te denken. Dus zit je vast met een idee? Noteer wat je bevalt en wat je nog wenst. Dan gaat je creatieve onderbewuste alvast op zoek naar de oplossing.

< Lees een ander blogartikel

 

 


Artikel delen